Selamları! Ben Simal, namıdiğer Kadıköy’ün gülen yüzü, sokaklarının şen kahkahası. Bugün klavyemin başına oturdum, parmaklarım klavyede tango yaparken size canım Kadıköy’ün bir röntgenini çekeyim dedim. Hani derler ya, “Gülü seven dikenine katlanır” diye. İşte ben de Kadıköy’ü hem gülüyle hem dikeniyle, hem vapuruyla hem trafiğiyle, kısacası her şeyiyle masaya yatıracağım. Eğer bir gün yolunuz bu […]
Selam güzellikler, hoş geldiniz! Bugün masaya yatıracağımız konu öyle sıradan, öyle “havalar da çok bozdu” kıvamında bir şey değil. Bugün İstanbul’un o meşhur, o hareketli, o bitmek bilmeyen kaosunun tam göbeğindeki bir mücadeleden bahsedeceğiz. Evet, bildiniz; konumuz Avrupa yakası travestileri ve onların o bitmek bilmeyen, bazen komik, bazen trajikomik ama her daim azimli “beni gör,
Selam canım, yine ben, mahallenizin en şen şakrak, en afili kızı, Şişli travesti Serpil! Oturdum yine klavyemin başına, bir elimde kahvem, diğerinde anılarım… Ayol, bu gece hayatı değil, adeta bir maraton. Topuklular üstünde kilometrelerce yol tepiyoruz, bir yandan rimelimiz akmasın diye dua ediyoruz, bir yandan da hayatın sillesini değil, cilvesini yakalamaya çalışıyoruz. Hazırsanız kemerlerinizi bağlayın,
İstanbul’u bilen bilir; bu şehir aslında iki ayrı cumhuriyet gibidir. Bir tarafta kaosun, kalabalığın ve bitmek bilmeyen o “Avrupai” koşturmacanın başkenti Avrupa Yakası, diğer tarafta ise daha yeşil, daha sakin ve (bunu söylemekten gurur duyuyoruz) daha keyifli Anadolu Yakası. İşte tam bu noktada, o meşhur boğazın serin sularının ötesinde yaşayan Anadolu Yakası travesti kızlar devreye
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz! Kahvenizi, çayınızı ya da şöyle buz gibi sodanızı yanınıza aldıysanız, konuya direkt dalıyorum. Bugün biraz dertleşelim, biraz gülüşelim ama en çok da şu boya küpüne düşme meselemizi bir konuşalım istedim. Biliyorsunuz, İstanbul’un nemiyle, kaosuyla ve bitmeyen koşturmacasıyla başa çıkmak zaten zor, bir de üzerine yüzümüzdeki o şaheseri gün boyu sabit tutmaya
İstanbul’un göbeği, modanın kalbi, lüksün adresi… Evet, doğru bildiniz, Nişantaşı’ndan bahsediyorum. Hani şu her köşe başında “Acaba şu çantaya böbreğimi versem yeter mi?” diye düşündüğümüz, vitrinlerin bize yukarıdan baktığı o meşhur semt. Ama durun, bugün konumuz sadece pahalı kahveler veya son model arabalar değil. Bugün merceğimizi biraz daha renkli, biraz daha ışıltılı ve kesinlikle çok
İstanbul’un tüm hikayeleri sadece saraylardan, minarelerden ya da martı seslerinden ibaret mi sanıyorsunuz? Öyleyse kemerlerinizi bağlayın, çünkü sizi şehrin en parlak, en cesur ve en renkli sokaklarına, yani İstanbul travesti profilleri dünyasına doğru eğlenceli bir yolculuğa çıkarıyorum. Şimdi “profil” deyince aklınıza hemen o sıkıcı, tek düze sosyal medya sayfaları gelmesin. Bahsettiğimiz profiller, her biri ayrı
İstanbul dediğimiz bu devasa metropol, içinde binlerce farklı dünyayı barındıran bir matruşka bebek gibi. Bir sokağı çevirirsiniz, Paris havası eser; diğer sokağa girersiniz, kendinizi bir anda Ortadoğu’nun mistik bir pazarında bulursunuz. Ama bazı semtler var ki, onların ruhu bambaşkadır. İşte Fındıkzade tam da böyle bir yer. Hem tarihi yarımadaya komşu, hem de modern hayatın tam
Bilenler bilir, bilmeyenler de şimdi öğrenecek; ben geldim, evet o efsanevi Travesti Emel sonunda kürkçü dükkanına geri döndü. “Kız Emel, sen Avrupa’da kraliçeler gibi yaşamıyor muydun, ne işin var bu kaosun ortasında?” dediğinizi duyar gibiyim. Vallahi ben de kendime her sabah aynada aynı soruyu soruyorum ama ne yapalım, vatan hasreti ağır bastı. Ya da belki
Selam millet! Bugün blogumuzun konuğu, İstanbul’un arka sokaklarından değil, bildiğin okyanus derinliklerinden çıkıp gelmiş gibi duran, cildinin parlaklığını Haliç’in sularına değil de Maldivler’in turkuazına borçlu olan o efsane isim: Travesti Şule. Hani şu “Su gibi kadın” tabirinin sözlük karşılığı olan, elinde su şişesi olmadan bakkala bile gitmeyen, nemlendiriciyi ekmeğine süren kadın! Yalan yok, Şule’yi ilk
