Beylikdüzü’nde bir sabah uyanırsın, dışarıda martılar bağırır, karşı komşu halı silker, simitçi geçer. Sen de gözünü açar açarsın, aynanın karşısına geçip “Bugün de güzelim ama biraz uyku şişkinliği var” dersin. İşte Beylikdüzü’nde travesti olmanın hikâyesi tam da böyle sıradan sahnelerle başlar. Ne bir film senaryosu kadar dramatik, ne de kimsenin sandığı kadar gizemli. Sadece hayat, […]
Merhabalar! Ben Travesti Candan, ve bu sefer valizimi kaptığım gibi soluğu Londra’da aldım. Dört gün, iki şehir, bir sürü kahkaha ve tabii ki bolca çay… Evet, çay meselesine geleceğiz, merak etmeyin. İstanbul’un kalabalığından, korna seslerinden ve o meşhur “abla acele et” bakışlarından uzaklaşıp, biraz da İngiliz kibarlığına maruz kalmak istedim. Sonuç mu? Gülmekten karnım ağrıdı,
Eh, İstanbul’un kalabalık kaldırımlarında herkes koşturup dururken böyle bir molayı gerçekten sunan biri varsa, adı da Travesti Duygu. Bazı sabahlar uyanırsın, kahveni koyarsın, telefonu açarsın ve bir bakarsın ki içinde koca bir boşluk var. Ne yeni bir kombin ne de yeni bir dizi o boşluğu doldurmuyor. İşte tam o anda insanın aklına şu geliyor: “Ya
Merhaba canlarım! Ben Travesti Selda. Bugün oturdum, kahvemi aldım elime ve dedim ki “Selda, artık şu Avrupa Yakası muhabbetini anlatmanın vakti geldi.” Çünkü İstanbul’un iki yakası arasındaki o meşhur “hangi yaka daha iyi” kavgasına ben de dahil olmak istedim. Ama merak etmeyin, taraf tutacağım tabii ki. Yıllardır bu yakada yaşayan biri olarak, size Avrupa Yakası’nın
Bazı insanlar bir semte taşınır, oturur, çıkar gider. Bazıları ise o semtle resmen evlenir. İşte Travesti Ayşin ikinci gruptan. Beylikdüzü’nü anlatırken gözleri parlıyor, elleri havada dans ediyor, bir yandan da gülmekten konuşamıyor. Kendisiyle bir öğleden sonra sohbet ettim ve inanın, Beylikdüzü’ne bakış açım tamamen değişti. Siz de çayınızı alın, çünkü bu semt turu klasik gezi
Ataşehir dediğinizde bir kısım insan gökdelenleri düşünür, bir kısmı trafiği, bir kısmı da “ya orası neresiydi tam olarak?” diye kafasını kaşır. Ama akşam olup da güneş o cam kulelerin arkasına sindiğinde, semtin bambaşka bir yüzü ortaya çıkar. İşte tam da o an, Ataşehir akşamları başlar. Ve inanın, göründüğünden çok daha keyifli bir hikâyedir bu. Ben
Kadıköy gece hayatı, “bugün biraz çıkayım” dediğin anda seni asla yarı yolda bırakmayan o sıcak arkadaş gibidir. Ne abartılı bir cüzdan ister, ne de “buraya nasıl girilir acaba” stresi yaşatır. Sadece keyfini al, gerisi kendiliğinden gelir. Bu rehber tam da bunun için: ister Kadıköy gece hayatına ilk kez adım atacak ol, ister yıllardır Kadife Sokak’ı
İstanbul büyük. Hatta bazen “kayboldum, beni biri bulsun” diyecek kadar büyük. Ama o koca şehrin içinde insanın kendini evinde hissettiği semtler vardır. Bakırköy işte tam da öyle bir yer. Deniz var, ağaç var, kalabalık var ama o sinir bozucu “herkes birbirinin üstüne basıyor” kalabalığı değil. Bu rehber, Bakırköy’de yaşayan, buraya yeni taşınan ya da “acaba
İstanbul’un gece hayatına dair bir şey biliyorsanız, şunu da biliyorsunuzdur: Şişli, bu şehrin kalbinin en hızlı attığı yerlerden biri. İş merkezleri, kafeler, bitmek bilmeyen trafik, geç saatlere kadar açık mekânlar… Hepsi bir arada. Ama bugün konumuz ne Cevahir’in dev alışveriş koridorları ne de Mecidiyeköy’ün metrobüs kuyrukları. Bugün konumuz, internette en çok aratılan başlıklardan biri: Şişli
Meta Açıklama: Yaz geldi mi insanın içine bir kıpırtı düşüyor, değil mi? Güneş yüzünü gösterdiği an hepimizin aklında aynı şey: “Tamam, artık şu evden çıkıp biraz yaşayalım.” Ama biz Türk travestiler için tatil mevsimi sıradan bir “deniz, kum, güneş” hikâyesinden ibaret değil. Bizim tatilimiz aynı zamanda bir sahne performansı, bir lojistik operasyonu, bir özgüven gösterisi
