İstanbul… Tarihi, kültürü, boğazı ve bitmek bilmeyen enerjisiyle dünyanın en büyüleyici şehirlerinden biri. Ama bu şehir sadece turistlerin değil, aynı zamanda farklı kültürlerden gelen insanların da kalbini çalıyor. Özellikle Rus travestiler için İstanbul, adeta bir mutluluk cenneti! Peki, bu mutluluğun sırrı ne? Gelin, biraz kahve eşliğinde bu konuyu esprili ve samimi bir dille masaya yatıralım. […]
Her şey o ilk topuklu ayakkabının yere değdiği an başlar aslında. Tık, tık, tık… O ses sadece bir yürüyüş sesi değil, aynı zamanda “Ben geldim, pisti boşaltın!” demektir. İstanbul’un o kendine has kaosu içinde, Beyoğlu’nun arka sokaklarından Şişli’nin ışıltılı caddelerine kadar uzanan bir efsane vardır: En güzel travesti kim? Bu soru, öyle basit bir soru
Hepimizin aklının bir köşesinde dönüp duran, bazen fısıltıyla bazen de kahkahayla konuştuğumuz o meşhur konuyu masaya yatırmaya geldim: Kilolu travesti olmak gerçekten bir dezavantaj mı? Hani o magazin dergilerinin, Instagram fit-fenomenlerinin bize dayattığı “sıfır beden” terörünün ortasında, biz kıvrımlı, etli butlu, şöyle bir sarılınca insanın içini ısıtan güzeller ne yapacağız? Tartılarla mı kavga edeceğiz, yoksa
Biliyorsunuz, İstanbul denilen bu devasa canavarın midesinde yaşıyoruz hepimiz. Sabah metrobüs sırası, öğlen patron dırdırı, akşam trafik çilesi derken insan bazen kendini robot sanmaya başlıyor. Geçen hafta tam da böyle bir moddaydım. Sırtım kaskatı, boynumda sanki üçüncü köprünün halatları gerilmiş gibi bir ağrı… “Bana bir şey lazım,” dedim kendi kendime. Ama öyle klasik spa merkezlerindeki
Bugün size öyle birinden bahsedeceğim ki, Fındıkzade semtinin sokakları onun kahkahalarıyla yankılanıyor, adı anıldığında yüzlerde güller açıyor. Evet, tahminleriniz doğruysa alkışları alayım lütfen! Konumuz, İstanbul gecelerinin parlayan yıldızı, sohbetin kraliçesi, eşi benzeri olmayan travesti Rüya! Şimdi arkanıza yaslanın, kahvenizi, çayınızı alın. Çünkü sizi Fındıkzade’nin ara sokaklarında, bol kahkahalı, biraz da “ayol neler olmuş” dedirten bir
Selamlar ben travesti Müge! İstanbul’un curcunalı sokaklarında, topuklu ayakkabılarımın tıkırtısıyla kendi senfonisini yazan o meşhur manken travesti… Evet, yanlış duymadınız, o benim! Podyumda salınır gibi yürüdüğüm Beyoğlu gecelerinden, Boğaz’a karşı içtiğim o köpüklü kahvelere kadar hayatım bir nevi pembe dizi tadında. Ama bugünkü konumuz ne kırmızı halılar ne de son moda elbiseler. Bugün, bu ışıltılı
Biliyorsunuz, İstanbul dediğimiz bu kaos yumağı, içinde binbir türlü hikaye barındırır ama inanın bana, Aslım’ın hikayesi gibisini zor bulursunuz. Neden mi? Çünkü o hem 21 yaşında gencecik bir enerji bombası hem de Kadıköy sokaklarının tozunu attıran, lafını esirgemeyen bir afet. Şimdi, “Yahu ne anlatacak bu kız?” diye düşünenleriniz vardır. Olayımız şu: Hayatın ciddiyetinden biraz sıyrılmak,
İstanbul’u gerçekten İstanbul yapan, içindeki insanlardır. Rengârenk, cıvıl cıvıl, her biri kendi filminin başrolü olan insanlar… İşte bu filmlerden birinin en heyecanlı sahnesi, son zamanlarda Şişli’de çekiliyor. Başrolde ise adeta bir enerji topu, kahkaha makinesi ve zarafet abidesi olan Pelin var. Evet, yanlış duymadınız, Şişli’nin yepyeni bir yıldızı var ve bu yıldızın parlaklığı gözlerinizi kamaştırabilir.
Umarım keyifler gıcır, moraller en afili peruklarınız kadar havalıdır. Bana sorarsanız, her zamanki gibi koşturmaca, tantana ama bir o kadar da kahkaha dolu. Bu şehir, bu hayat bize durmayı öğretmedi ne de olsa. Bugün içimden geldi, şöyle en demlisinden bir sohbet edelim, iki lafın belini kıralım dedim. Konumuz mu? Hayatın ta kendisi! Ama tabii ki
Sibel ben, namıdiğer bu şehrin en tatlı belası. Bugün klavyenin başına oturdum ve dedim ki, “Yeter artık Sibel, dök içini!” Hani bazen olur ya, içiniz içinize sığmaz, anlatacak o kadar çok şey birikir ki, nereden başlayacağınızı bilemezsiniz. İşte ben de tam o moddayım. Konumuz ne mi? Ah, o en sevdiğim, en afili konu: İstanbul’un göbeğinde,
